Moderne slavernij

Gedwongen arbeid is een ernstige schending van de mensenrechten en treft 27,6 miljoen mannen, vrouwen en kinderen in alle landen en alle economische sectoren. Het is geworteld in armoede, discriminatie en gebrek aan sociale bescherming, en verstoort eerlijke concurrentie tussen bedrijven.

 

 Zij verrichten vaak zwaar en monotoon werk, maken lange dagen en werken onder slechte omstandigheden. 

Mensen kunnen bijzonder kwetsbaar zijn voor moderne slavernij wanneer externe omstandigheden hen dwingen riskante beslissingen te nemen in hun zoektocht naar mogelijkheden om voor hun gezin te zorgen, of wanneer ze merken dat ze simpelweg gedwongen worden om onder uitbuitende omstandigheden te werken. Iedereen kan gedwongen worden tot dwangarbeid, maar mensen in kwetsbare situaties – zoals schulden of het niet hebben van een paspoort – lopen het grootste risico.

(Anti-slavery, z.d.)

 

Door de wereldwijde handel en het ontstaan van onder andere fast fashion is moderne slavernij in de afgelopen decennia toegenomen. Om in de consumptievraag van een gemiddeld Nederlands huishouden te voorzien, zijn er naar schatting 1,4 mensen in niet-westerse landen fulltime aan het werk. Zij verrichten vaak zwaar en monotoon werk, maken lange dagen en werken onder slechte omstandigheden. Wereldwijd gaat het om ongeveer tien miljoen mensen die extreem onderbetaald worden en geen sociaal vangnet hebben (Tearfund, z.d.). 

 

Gemiddeld resulteert dit in ongeveer twee zeecontainers vol bulkgoederen per huishouden per jaar. De inhoud van deze containers variërend van voedsel tot kleding en elektronica komt uit alle uithoeken van de wereld (Tearfund, z.d.). 

 

 

Moderne slavernij en extreme arbeidsuitbuiting zijn diepgeworteld in de productieketens van veel producten die wij dagelijks gebruiken, zoals laptops, mobiele telefoons, vis, chocolade, suiker en kleding. Hoewel deze producten vaak goedkoop in de winkel liggen, zijn de verborgen kosten enorm, met name voor de mensen die ze produceren (De Wereld Morgen, 2021). 

Een studie wijst uit dat het Verenigd Koninkrijk in één jaar tijd voor maar liefst £14 miljard aan risicogoederen importeerde, allemaal producten waarbij een hoog risico bestaat dat ze onder dwangarbeid zijn geproduceerd. De Verenigde Staten voerden in datzelfde jaar risicogoederen in ter waarde van $144 miljard, waarmee het land veruit de grootste importeur van mogelijk door slaven gemaakte producten is (The Guardian, 2018). 

Anti-slavery (z.d)What is modern slavery? Geraadpleegd op 2 juni 2025,https://www.antislavery.org/slavery-today/modern-slavery/

Tearfund. (z.d.). Paul Schenderling: ‘De economie groeit, maar we worden niet gelukkiger’. Geraadpleegd op 2 juni 2025, van https://www.tearfund.nl/paul-schenderling-de-economie-groeit-maar-we-worden-niet-gelukkiger 

De Wereld Morgen. (2021, 6 juli). Moderne slavernij: hoe je als consument het verschil kunt maken. https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2021/07/06/moderne-slavernij-hoe-je-als-consument-het-verschil-kunt-maken/ 

The Guardian. (2018, 19 juli). UK public unknowingly buys £14bn of goods from 'slave labour'. https://www.theguardian.com/global-development/2018/jul/19/british-public-14bn-goods-slaves-global-slavery-index 

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.